اخبار عرس چهارم

بیدل، کوه عظیم زبان و ادبیات فارسی و فرهنگ ایرانی است

بیدل، کوه عظیم زبان و ادبیات فارسی و فرهنگ ایرانی است

بیدل کوه عظیم زبان و ادبیات فارسی و فرهنگ ایرانی است که متاسفانه ما خیلی سطحی از این بزرگوار آشنایی داریم
پروفسور صفر عبدالله در اختتامیه چهارمین کنگره بین المللی عرس بیدل گفت : زمانی هند یکی از مهم ترین مراکز زبان و ادبیات فارسی بود و بسیاری از شاعران فارسی زبان به آن سرزمین کوچ کردند و امروز پس از سالیان سال، علاقمندان به زبان فارسی شبه قاره و دیگر سرزمین ها با نام معظم بیدل گرد آمدند. در واقع بیدل کوه عظیم زبان و ادبیات فارسی و فرهنگ ایرانی است که متاسفانه ما خیلی سطحی از این بزرگوار آشنایی داریم. من مقاله ای دارم درباره ی خدمات استاد بزرگ صدرالدین عینی، یکی از اولین بیدل شناسان در آنسوی مرزها بود و در یادداشت های او و در کتاب نمونه ادبیات تاجیک و رساله¬ی استاد میرزا عبدالقادر بیدل درباره بیدل تحقیقی جامع شده است به همین دلیل دانشگاه معروف سن پترزبورگ برای اینکار عنوان دکتری به ایشان داده بود.
ایرانشناس و استاد برجسته دانشگاه های قزاقستان و روسیه افزود: استاد عینی در یادداشت ها از مکتب کهنه از آنجا یادآور می شود که بعد از قرآن نخستین خبری که می خواندند دیوان حافظ بود و بعد از دیوان حافظ حتما به مطالعه ی میرزا عبدالقادر بیدل دهلوی می پرداختند. در روزگاری که در ایران ادبیات به سبک خراسانی باز می¬گشت که به آن «ادبیات دوره بازگشت» می گفتند. در آسیای میانه بیشتر مردم پیرو سبک بیدل بودند و بیدل دهلوی را سر مشق کار خود می دانستند.


ادبیات پربار زبان فارسی اجازه می دهد ما با دیگر فارسی زبانان گرد هم جمع شویم
پروفسور صفر عبدالله در بخش پایانی سخنانش گفت: وقتی درباره هندوستان می اندیشم و درباره ادبیات فارسی هند به غیر از چهره های بزرگی که همه ما می شناسیم آنقدر نازک کاریهایی در غزل خصوصا غزل در سبک هندی شده است که ما متاسفانه هنوز مطالعه نکرده ایم و نیاموخته ایم، بخصوص در مورد بیدل دهلوی. من خیلی خوشحالم که امروز در ایران تلاش هایی در راه درک معانی و فهم اشعار بیدل انجام شده است که از مسئولان بنیاد بیدل بسیار سپاسگزارم. اگر امروز ما فکر کنیم که چه موضوعی مار را با شبه قاره هند پیوند می دهد میراث گرانقدر زبان فارسی است .
بسیار دلخون هستم از اینکه زبان فارسی دشمنانی داشته و هنوز هم دارد و امروز وقتی ما گرد هم جمع شده ایم، بخاطر ادبیات پربار زبان فارسی است که اجازه می دهد ما با دیگر فارسی زبانان گرد هم جمع شویم و حرفی برای گفتن داشته باشیم.

 


 

Return

Post a Comment